Elvar Geir Sævarsson

Undarleg staða.

Merkilegt að fylgjast með andstæðingum Samfylkingarinnar í fjölmiðlum þessa dagana. Hvort sem það er með bloggi eða á öðrum vettvangi. Hörðustu sjálfstæðismenn halda vart vatni yfir glæstum sigri VG í kosningunum, sem ég sem vinstri og grænn á erfitt með að vera sammála. Ég ætlaði okkur að verða stærri en Sjálfstæðisflokkurinn en það er önnur saga og tilefni í aðra færslu. Sjálfstæðismenn eru auðvitað meira á móti Sf en þeir eru á móti ESB og það er þess vegna sem þeir nota fylgisaukningu okkar sér í hag. Sjálfstæðisflokkurinn ætlar sér ekki að ganga inn í ESB á meðan flokkurinn er í stjórnarandstöðu og þar liggur hundurinn grafin í kúnni með ölinu hans Davíðs.

Sf er þar fyrir utan stórundarlegur flokkur sem vildi ekki ganga bundinn til kosninga. Ég vann mikið fyrir VG í kosningabaráttunni og ég reyndi ítrekað að fá Unga Jafnaðarmenn til samstarfs þegar kom að uppákomum fyrir ungt fólk. Ég bý í Reykjanesbæ og þar sem X-D fékk 57,7% í síðustu sveitarstjórnarkosningum taldi ég reynandi að brjóta ísinn með sameiginlegu átaki félagshyggjunnar á svæðinu. UJ höfnuðu þó ávalt samvinnu og ítrekuðu að flokkurinn væri með öllu óbundinn. S-O-B-stjórn er möguleiki en ég á erfitt með að sjá Borgarahreyfinguna starfa með Framsókn, en pólitík er pólitík og hugsjónir eiga það til að fljúga út um gluggann við minnsta dragsúg. Helsta vandamál Sf er að mínu mati að flokkurinn sækir of stíft í kosningabaráttum, ræðst hart gegn andstæðingum sínum til hægri og vinstri. Afleiðingarnar eru þá þær að flokkurinn situr eftir kosningar með þungan poka á herðunum, fullan af loforðum. Þessi vítahringur kemur flokknum sífellt í vandræði og á endanum missir hann trúverðugleika. Fyrir kosningarnar 2007 mældist flokkurinn illa á kostnað VG. Með því að eyða skriljónum í auglýsingar og með því að ráðast grimmilega á Sjálfstæðisflokkinn og VG náði Ingibjörg að draga inn atkvæðin frá okkur. Flokkurinn sótti snilldarlega baráttu sem vinstriflokkur og ég held ég geti fullyrt að atkvæðin sem féllu með Sf voru ekki áskorun kjósenda til flokksins að mynda ríkisstjórn með Geiri Haarde. Síðan þá hefur lítið sem ekkert borið á félagshyggju frá flokknum, nema náttúrulega frá Jóhönnu sem heldur apparatinu saman þessa dagana.

Sígandi lukka er best og við í VG myndum græða á því til framtíðar að taka ekki þátt í komandi ríkisstjórn. Hún verður óvinsæl. Hinsvegar yrði það slæmt fyrir Ísland og þar sem okkar stefna er að láta gott af okkur leiða þá megum við ekki taka hagsmuni flokksins framfyrir hagsmuni þjóðarinnar. Ef Samfylkingin mundar rýtinginn þá verður það hennar banamein að lokum. Þó flokkurinn hafi ekki gengið bundinn til kosninga var málaflutningur frambjóðenda þannig. Samfylkingin ber nú barmafullan loforðapokann enn og aftur fyrir þjóðina og í þetta skiptið hefur hún málað sig út í horn. Ég óttast ekki aðildarumsókn, samningurinn verður vondur og honum hafnar þjóðin þegar þar að kemur. Ég á bara erfitt með að skilja afhverju harkan er svona mikil. Liggur eitthvað annað að baki sem við vitum ekki og eigum ekki að vita? Hverjum var lofað að ganga í ESB?

Áður en staksteinar Morgunblaðsins fara að stinga upp á ríkisstjórnarsamstarfi V-D-B (ef það hefur ekki verið gert nú þegar) vil ég benda á að VG eru á móti ESB því flokkurinn vill ekki að erlendir auðhringir nái yfirráðum yfir okkar náttúrulegu auðlindum. Sjálfstæðisflokkurinn er á móti ESB því flokkurinn vill að sinn auðhringur nái yfirráðum yfir auðlindum. Framsókn ætlar sér aftur á móti að ná yfirráðum yfir auðlindum ESB. Af tvennu illu verð ég þó að velja íslenskan auðhring. Það er allavega hægt að henda snjóbolta í hann. Þessir flokkar gætu aldrei unnið saman.